‘Nelly: ‘Als je mag zijn wie je bent, straal je als vanzelf rust en warmte uit’’

Laatste levenstijd in geborgenheid

In dit interview vertelt coördinator Nelly Troost wat de kernwaarde van geborgenheid voor haar betekent.

Op de website van Hospice de Vier Vogels lees je over de vier kernwaarden die binnen het reilen en zeilen van de hospice altijd een grote rol spelen; geborgenheid, wijsheid, rust en eigenwaarde. In een reeks van vier interviews maken we niet alleen kennis met vier medewerkers (werknemers, bestuursleden of vrijwilligers) maar vertellen zij ook over een kernwaarde die persoonlijk veel voor hen betekent.


Tientallen jaren werkt Nelly Troost in hartje Rotterdam waarvan de laatste 9 jaar als coördinator in Hospice de Vier Vogels. Altijd ging het om zorg bij de mensen thuis. Nelly: ‘Samen met andere disciplines, en toen nog met minder regelgeving, konden we echt iets voor de mensen betekenen. Het uitgangspunt was dat er voor iedereen kon wat er nodig was. In onze hospice geldt dat ook. Iedereen mag zijn wie hij is en er is altijd aandacht voor elkaar. Onze bewoners worden omringd door mensen die hier echt willen zijn. Zo kunnen we de laatste zorg in geborgenheid geven.’

Op haar 17de verliet de nu 61-jarige Nelly Troost haar geboortestad Den Haag om in Dordrecht haar diploma Verpleging A te gaan halen. Ze woont daar nog steeds terwijl haar werkzame leven, tot op de dag van vandaag, zich helemaal afspeelt in het centrum van Rotterdam. Nelly: ‘In mijn jeugd had ik ervaren hoe fijn het was als je als zieke thuis goed verzorgd werd. Mede daarom denk ik, koos ik de vervolgopleiding Maatschappelijke Gezondheidszorg (MGZ) tot wijkverpleegkundige. Acht jaar heb ik toen met veel plezier in het centrum van Rotterdam bij de thuiszorg gewerkt. Er waren minder regels dan nu en samen met andere disciplines konden we voor onze mensen echt iets betekenen. De diversiteit aan mensen was fijn en iedereen mocht zijn wie hij was. Die sfeer van geborgenheid in het werk en dat wat nodig was ook echt kon, was precies datgene wat ik in mijn werk wilde.’

Ontwikkeling

Nelly werd hoofd wijkverpleegkundige maar maakte later weer een switch naar het leren. ‘Ik ben een opleiding tot supervisor gaan doen op het HBO en zo intern opleidingsadviseur geworden met werk als testen en coachen. Als ZZP'er gaf ik daarnaast les op de Hogeschool Rotterdam in de communicatieve vakken. Nadat ik mijn baan bij de thuiszorg kwijtraakte door reorganisatie, ging ik aan de slag als projectcoördinator bij Huiselijk Geweld waar ik subsidies binnen haalde en die uitzette naar de professionals. Na 5 jaar werd ik ontslagen maar dankzij mijn grote netwerk werd ik attent gemaakt op een vacature als coördinator (28 uur) bij Hospice de Vier Vogels. Ik kende deze hospice al want ooit had ik tijdens mijn werk bij de oprichting ervan een verpleegkundig team ervoor aangenomen.’ Inmiddels werkt Nelly alweer 9 jaar hier en rondde daarnaast een post HBO opleiding Omgaan met Verlies af. Ze geeft workshops maar wil graag een eigen praktijk om individuele klanten te begeleiden.

Financiën

In het hospice werken 3 coördinatoren waarvan Nelly er één is. Wie denkt dat hun werk alleen maar het maken van roosters behelst, komt bedrogen uit. Nelly: ‘Wij werven- en scholen vrijwilligers, zijn betrokken bij de aanmelding en opname van bewoners, zorgen dat het nodige onderhoud van het huis uitgevoerd wordt en dan noem ik nog de financiën. Voor alles is geld nodig en de laatste jaren zijn de fondsen helaas aan het opdrogen. Ook ontvangen we duidelijk minder geld uit legaten. Gulle giften van familie en donateurs bleven gelukkig wel. We doen erg ons best om de bewoners ook extra’s te kunnen bieden maar bijvoorbeeld muziektherapie en ritmische inwrijving is niet meer mogelijk. Sinds corona moet er altijd 1 kamer leeg zijn en dus hebben we minder inkomsten. Hoewel de kosten van de hospice duidelijk minder zijn dan die van een opname in een verpleeghuis of thuiszorg, zijn de vergoedingen van de overheid tegenwoordig minimaal.

Geborgenheid

In Hospice de Vier Vogels mogen de bewoners zich thuis voelen en geborgen weten. Nelly: ‘Onze huiselijke sfeer, werken met mensen die hier echt willen zijn en de rust en warmte die we zo uitstralen, zorgt voor die geborgenheid. Niet alleen voor ons maar juist ook voor de bewoners en hun familie. Er is competente zorg, aandacht voor de bewoner en zijn of haar wensen. De vertraging in ons huis helpt ook om echt aanwezig te zijn en die geborgenheid te ervaren. Laten we het dus vooral zo houden en ook niet te veel willen. We mogen ons verheugen in een grote groep vrijwilligers op een groeiende groep vrijwilligers. en dat is wel een anders geweest. Het uitgangspunt in ons werk blijft dat wat er nodig is moet kunnen en niet andersom.’

Judy Wagenaar, februari 2020